Rosyjska laznia parowa

Przetrwala za to tradycyjna rosyjska laznia parowa, zwana bajnia (ros. bania). Choc wznosi sie je dzis juz wedlug wspolczesnych technologii, to zamilowanie do kapieli i jej rytual sa takie same jak przed wiekami.

Bajnia sklada sie z przedsionka i wlasciwej lazni. W tej znajduje sie piec, pokryty kamieniami (zwany kamienka), czesto z wydzielona czescia, przeznaczona na kociol do grzania wody, lawki do siedzenia i palok, czyli podwyzszenie do parzenia sie.

W lazni najpierw pali sie ok. 2 godzin w piecu, po czym mozna korzystac z kapieli. Na nagrzane kamienie leje sie wode, po czym wchodzi na palok i smaga sie wienikiem, miotelka z brzozowych lub debowych galazek z liscmi.

Bezposrednio po tym mozna wylac na siebie wiadro lodowatej wody, badz wytarzac sie w sniegu, po czym znowu wskoczyc na palok. Czesto spotkac mozna ponad osiemdziesiecioletnich staruszkow, tak wlasnie delektujacych sie kapiela! Kto kiedys zaznal kapieli w prawdziwej ruskiej, wiejskiej bajni, moze sie tylko z politowaniem usmiechnac nad tym, co oferuja miejskie, „finskie”, czy „rzymskie” laznie...